Niepowodzenie profilaktyki za pomocą Dapsone u pacjentów przyjmujących dioksyinozynę

Zarówno dapson (25 mg doustnie cztery razy dziennie), jak i trimetoprim-sulfametoksazol (160 mg pierwszego i 800 mg drugiego doustnie dwa razy dziennie) są wysoce skuteczne w zapobieganiu PCP u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV1 (i et al .: niepublikowane dane). W poprzednim raporcie jedynie 2 z 162 pacjentów miało PCP podczas przyjmowania daptonu podczas średniego okresu obserwacji wynoszącego 9,6 miesiąca (zakres od 2 do 43) (Metroka CE, i in .: dane niepublikowane). Od 7 grudnia 1989 r. Do 21 lutego 1991 r. 66 pacjentów zostało włączonych do badań klinicznych nad lekiem i dideoksyinozyną Videx (dideoksyinozyna), sponsorowanych przez Bristol-Myers. Nie można było ocenić dziewięciu pacjentów z powodu niezgodności lub rozwoju reakcji niepożądanych na dideoksyinozynę w ciągu pierwszych 30 dni. Wszystkie 57 pacjentów, u których można było ocenić, miało mniej niż 200 komórek CD4 + na milimetr sześcienny na początku leczenia dideoksyinozyną i otrzymywało profilaktykę PCP. PCP opracowano u 11 z 28 pacjentów otrzymujących dapson, w żadnym z 17 otrzymujących trimetoprim-sulfametoksazol, a w z 12 otrzymujących 300 mg aerozolizowanej pentamidyny miesięcznie. Spośród 12 pacjentów, u których nie powiodła się profilaktyka, 4 spośród otrzymujących dapson i otrzymującą pentamidynę zmarło z powodu niewydolności oddechowej. Średni czas od rozpoczęcia leczenia dideoksyinozyną do rozwoju infekcji pneumocystycznej wynosił 66 dni (zakres od 10 do 130). Siedemnastu innych pacjentów otrzymywało dideoksyinozynę i dapson przez okres do 14 miesięcy, bez rozwoju PCP.
Najbardziej prawdopodobnym mechanizmem niepowodzenia profilaktyki dapsonowej jest bufor cytrynianowo-fosforanowy zawarty w pakiecie dideoksyinozyny w celu ułatwienia absorpcji leku przy pH 7 do 8. Poprzednie badania na ludziach wykazały, że dapson jest bardzo nierozpuszczalny w roztworze neutralnym. pH, ale całkowicie rozpuści się w 100 ml kwaśnego płynu żołądkowego. Średni czas połowicznego wchłaniania daptonu wynosi 1,1 godziny, mediana 50 minut i zakres 38 minut do 2,7 godziny.
Charakterystyka wchłaniania innych leków, które zależą od kwasowości żołądkowej, takich jak ketokonazol, pirymetamina, trimetoprim i itrakonazol, może również zależeć od formulacji dideoksyinozyny. Podawanie ketokonazolu na dwie godziny przed podaniem dideoksyinozyny umożliwi normalną absorpcję ketokonazolu (Knupp C: komunikacja osobista). Obserwacje te sugerują, że podawanie dapson powinno być oddzielone od podawania didezoksyinozyny przez co najmniej dwie godziny.
Jest również możliwe, że połączenie dideoksyinozyny i dapsonu może zmienić metabolizm wątrobowy lub wydalanie daptonu przez nerki, powodując zmniejszenie stężenia w surowicy; ta możliwość wydaje się mniej prawdopodobna ze względu na podobieństwo molekularne zydowudyny i dideoksyinozyny.
Kontynuowane są badania farmakokinetyczne w celu dalszego zbadania interakcji dapson i dideoksyinozyny.
Craig E. Metroka, MD, Ph.D.
Mary F. McMechan, RN, MA
Rosario Andrada, RN
St. Luke s / Roosevelt Hospital Center, New York, NY 10019
Linda J. Laubenstein, MD
New York University Medical Center, Nowy Jork, NY 10016
David P Jacobus, MD
Jacobus Pharmaceutical, Princeton, NJ 08540
2 Referencje1. Metroka CE, Jacobus D, Lewis N. Skuteczna chemoprofilaktyka dla pneumocystis z dapsonem lub bakcylem. W: Materiały z V Międzynarodowej Konferencji na temat AIDS, Montreal, 4-9 czerwca 1989 r. Ottawa, Ont .: International Development Research Center, 1989
Google Scholar
2. Ahmad RA, Rogers HJ. . Farmakokinetyka osocza i śliny dapsonów oszacowana metodą cienkiej warstwy metodą chromatograficzną. Eur J Clin Pharmacol 1980; 17: 129-33
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(9)
[podobne: tantum verde ulotka, przychodnia familia, zoz ursynów ]