Długoterminowa odpowiedź nawrotowej brodawczaka płucnego na leczenie limfoblastoidalnym interferonem Alfa-N1 ad

Każdego pacjenta lub opiekuna udzielono świadomej zgody na formularzach zatwierdzonych przez komisje do spraw instytucjonalnych ośrodków. W badaniu wzięli udział otolaryngolodzy z 12 instytucji w całej Ameryce Północnej. Gdy pacjenci ukończyli badanie, kwalifikowali się do dodatkowego leczenia interferonem limfoblastoidalnym w protokole dodatkowym, jeżeli oni i ich lekarze byli przekonani, że kontynuowanie ich leży w ich najlepszym interesie. W niniejszym raporcie opisano odpowiedzi, które zaobserwowaliśmy podczas wstępnego i dodatkowego badania. Plan traktowania
W pierwszym roku badania badanie endoskopowe i wycięcie powtarzano co dwa miesiące. W okresie dodatkowym operację wykonywano zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, dopóki nie wykonano przynajmniej dwóch operacji bez widocznego brodawczaka. Wszystkie wykrywalne brodawki zostały wycięte przy każdej operacji. Pacjenci zostali przydzieleni przez randomizację w początkowym badaniu. Jedna grupa otrzymywała 5 MU interferonu alfa-nl na metr kwadratowy powierzchni ciała codziennie przez 28 dni, następnie tę samą dawkę trzy razy w tygodniu przez 5 miesięcy, po czym pacjenci przeszli na obserwację przez 6 miesięcy. Pacjenci z drugiej grupy byli obserwowani przez sześć miesięcy, a następnie przeszli na sześć miesięcy leczenia interferonem alfa-n1 jako adiuwantem do zabiegu chirurgicznego. Wszystkie iniekcje były podawane domięśniowo przez pacjenta lub członka rodziny.
Po zakończeniu jednorocznego okresu badania pacjenci byli uprawnieni do kontynuowania lub wznowienia leczenia interferonem limfoblastoidalnym w protokole dodatkowym. Badacze z każdej instytucji wybrali jeden z dwóch schematów: 2 MU na metr kwadratowy dziennie lub 4 MU na metr kwadratowy co drugi dzień. Dawka wybrana do badania addendum była niższa niż w pierwotnym badaniu, ponieważ tylko 22 procent pacjentów powyżej 15 roku życia było w stanie lub chciało ukończyć leczenie zalecaną dawką 5 MU na metr kwadratowy z powodu działań niepożądanych w tym złego samopoczucia, bólu głowy, zmęczenia i jadłowstrętu. Nie było ograniczeń co do czasu, w którym lek można podawać. Niektórzy pacjenci przystąpili do badania addendum, aby utrzymać uzyskaną odpowiedź, a inni do uzyskania drugiej odpowiedzi, jak opisano poniżej. Wszyscy pacjenci byli objęci kwestionariuszem w latach 1987-1988 oraz wizytą na miejscu i przeglądem zapisów w 1989 roku. Formalna ocena toksyczności, z badaniami laboratoryjnymi w wymaganych odstępach czasu, była przeprowadzana tylko podczas rocznego badania z randomizacją.
Ocena zakresu choroby i definicja odpowiedzi
Skala zwana wynikiem KL została opracowana w celu opisania zakresu choroby.9 Skala wzięła pod uwagę aktywność choroby w dziewięciu wyznaczonych miejscach anatomicznych w drzewie tchawiczo-oskrzelowym. Jeden punkt KL został podany dla każdego dotkniętego miejsca, a drugi, jeśli więcej niż jedna trzecia powierzchni była pokryta zmianami lub jeśli światło było zamknięte o jedną trzecią lub więcej, dla maksymalnego możliwego wyniku KL równego 27. Wszystkie definicje odpowiedzi zostały oparte na badaniu endoskopowym. Częściową odpowiedź zdefiniowano jako zmniejszenie wyniku KL do 50 procent wyniku przed leczeniem i utrzymywanie się niskiego wyniku przez co najmniej dwa miesiące (tj. Podczas dwóch interwencji chirurgicznych)
[przypisy: dentysta na nfz kraków, kapoplastyka stawu biodrowego cena, tantum verde ulotka ]