Długoterminowa odpowiedź nawrotowej brodawczaka płucnego na leczenie limfoblastoidalnym interferonem Alfa-N1 ad 5

Obydwaj pacjenci, którzy mieli początkowo kompletną odpowiedź, odpowiedzieli po raz drugi, podobnie jak 7 z 15 pacjentów, którzy mieli początkową odpowiedź częściową i 4 spośród 11 osób, które nie odpowiedziały na pierwszy cykl leczenia. Dlatego niektórzy pacjenci w każdej kategorii odpowiedzieli. Pacjenci, u których leczenie przerwano, ponieważ wymagał tego protokół, częściej odpowiadali na drugi cykl leczenia (11 z 18 pacjentów) częściej niż ci, którzy zdecydowali się przerwać leczenie (2 z 10 pacjentów odpowiedziało). Przeciwciała
Pięćdziesięciu trzech pacjentów mogło zostać przebadanych na obecność przeciwciał przeciwko interferonowi w surowicy. W 11 (21 procent), przeciwciało neutralizujące opracowane podczas leczenia. Spośród 11, 9 wystąpiła częściowa lub pełna odpowiedź, brak odpowiedzi, a tylko miąższ płucny, więc odpowiedź nie mogła być oceniona. Ogólny wskaźnik odpowiedzi (całkowity i częściowy) u pacjentów z przeciwciałem neutralizującym wyniósł zatem 90 procent, a dla osób testowanych i uznanych za ujemne 83 procent. Nie było uchylenia reakcji na rozwój przeciwciał.
Toksyczność
Ostra toksyczność została oceniona w sposób systematyczny tylko podczas pierwszego roku badania krzyżowego i już została zgłoszona. 6 Oczekiwano tachyfilaksji na objawy zapalne, które wystąpiły przy początkowym podaniu. W dłuższej perspektywie pacjenci zgłaszali okresowe zmęczenie, sporadyczne bóle głowy i anoreksję, a czworo pacjentów miało depresję, chociaż nie wymagali oni formalnej interwencji psychiatrycznej.
W okresie późnej obserwacji 4 z 60 pacjentów zmarło. Wszyscy czterej mieli tracheostomie i wszyscy zmarli z powodu powikłań dróg oddechowych z powodu brodawczaka, podczas gdy nie otrzymywali interferonu. Trzech z czterech pacjentów nie odpowiedziało na interferon limfoblastoidalny, a jeden miał częściową odpowiedź trwającą 170 dni, z nawrotem, gdy lek został wycofany.
Sprawdziliśmy tempo wzrostu somatycznego u dzieci, które w momencie rejestracji miały mniej niż 15 lat. Najwyższe percentyle wysokości były dostępne dla 46 dzieci. Spośród nich 13 (28%) było w wieku poniżej lub poniżej piątego percentyla, gdy weszły one do badania. Szczególnie dotknęły dziewczynki w wieku od 4 do 16 lat. Sześć z siedmiu dziewcząt w tej grupie wiekowej znalazło się na lub poniżej 5 percentyla na linii podstawowej, co sugeruje, że utrzymywanie się tej stosunkowo ciężkiej choroby może być związane z zaburzeniami wzrostu przed rozpoczęciem leczenia. Biorąc pod uwagę pacjentów, dla których dostępne były sparowane wartości na początku i na końcu obserwacji, stwierdziliśmy, że 51 procent (19 z 37) było na lub powyżej 50 percentyla dla wzrostu, gdy rozpoczęło się badanie i 35 procent (13 z 37) zakończyło terapię. na lub powyżej 50. percentyla. Nie było żadnej korelacji między czasem trwania leczenia interferonem limfoblastoidalnym a wzorcem wzrostu, ale nie można wykluczyć pewnego szkodliwego wpływu interferonu na wzrost.
Dyskusja
Większość pacjentów w tym badaniu (47 z 60 [78 procent]) odpowiedziało na leczenie, a w 22 odpowiedzi trwały w czasie ostatniej obserwacji. W naszym wstępnym badaniu 6 8 z 57 pacjentów uzyskało pełną remisję
[patrz też: objawy nietolerancji pokarmowej, fizjoterapia na czym polega, masaż przeciwwskazania ]