Choroby tarczycy po leczeniu choroby Hodgkina ad

U dzieci leczonych za pomocą tej techniki blokowania przeskok tarczycy otrzymał średnią (. SD) 64 . 13 procent, a tkanka tarczycy 2 cm od linii środkowej otrzymała 87 . 8 procent dawki przepisanej węzłom szyjki macicy. pacjenci otrzymywali w sumie od 15 do 30 Gy w regionach węzłów chłonnych szyjnych. Większość pozostałych 1537 pacjentów otrzymała w sumie 44 Gy na obszary węzłów chłonnych szyjnych. Grupy leczenia były następujące: 810 pacjentów otrzymało samo napromienianie (788 z 1677 pacjentów z napromienianiem tarczycy); 186 początkowo otrzymywało jedynie promieniowanie, a po chemioterapii następowało po chemioterapii (185 z 1677); 725 otrzymało połączenie radioterapii i chemioterapii (695 z 1677); 57 otrzymywało samą chemioterapię (0 z 1677); i 9 otrzymało chemioterapię, a następnie napromienianie regionu tarczycy po nawrocie (9 z 1677). Początkowe schematy chemioterapii obejmowały głównie chlorowodorek mechloretaminy, winkrystynę, prokarbazynę i prednizon (pominięto po napromieniowaniu płaszcza) u 622 pacjentów; prokarbazyna, melfalan (Alkeran) i winblastyna u 166 pacjentów; doksorubicyna, bleomycyna, winblastyna i dakarbazyna u 26 pacjentów; oraz kombinacje tych lub innych schematów u 163 pacjentów.
Czas trwania leczenia wahał się od 2 tygodni u pacjentów otrzymujących 15 Gy zażywanego napromieniania w polu nawet do 14 miesięcy w przypadku osób otrzymujących całkowite naświetlanie limfoidalne i chemioterapię. Czas do rozwoju choroby tarczycy był mierzony od rozpoczęcia terapii. Zasadniczo pacjenci byli obserwowani co dwa miesiące w pierwszym roku po zakończeniu terapii, co trzy miesiące w drugim roku, co cztery miesiące w trzecim roku, dwa razy w roku w czwartym i piątym roku, a następnie co roku. Jeśli minęły dwa lata od ostatniego kontaktu, list i kwestionariusz zdrowotny zostały wysłane do pacjenta i lokalnego lekarza pacjenta. Tyroksynę i tyreotropinę bez surowicy mierzono na ogół raz lub dwa razy w roku w ciągu pierwszych pięciu lat obserwacji u pacjentów bezobjawowych, gdy objawy wskazywały na dysfunkcję tarczycy i co roku po pięciu latach, chyba że pacjent był klinicznie eutyreozą podczas leczenia tyroksyną. Oba hormony zostały zmierzone kilkoma różnymi metodami podczas okresu badania, głównie testy radioimmunologiczne w przypadku tyreotropiny i obliczenia wolnego wskaźnika tyroksyny lub bezpośredni pomiar w przypadku wolnej tyroksyny. Średni czas obserwacji wynosił 9,8 lat u 1787 badanych pacjentów i 9,9 lat w podgrupie 1677 pacjentów poddanych napromienianiu szyi.
Ryzyko aktuarialne związane z chorobą tarczycy obliczono na podstawie początkowej daty leczenia zgodnie z techniką Kaplana i Meiera.35. Istotność różnic między grupami dla każdego porównania oceniano za pomocą uogólnionego testu Wilcoxona dla Gehanu.36 Dane dla pacjentów, którzy nie mieli specyficzne choroby tarczycy były cenzurowane w czasie ostatniej obserwacji lub w dniu śmierci. Potencjalne czynniki ryzyka chorób tarczycy, takie jak wiek, płeć, dawka promieniowania i ekspozycja na chemioterapię, oceniono na podstawie analizy jednowymiarowej i wieloczynnikowej
[hasła pokrewne: piperine forte skład, przychodnia familia, terapia czynnikami wzrostu ]