Augmentacja leków po niepowodzeniu SSRI na depresję ad

Buspiron nie jest postrzegany jako monoterapeutyczny środek przeciwdepresyjny, podczas gdy bupropion o przedłużonym uwalnianiu jest1. Dowód na skuteczność jakiegokolwiek z tych środków jako wzmocnienia dla SSRI w dużej mierze opiera się na opisach przypadków, seriach przypadków i małych, niejednoznacznych badaniach kontrolowanych placebo. z litu, ewentualny dodatek drugiego etapu, został wykluczony, biorąc pod uwagę jego działania niepożądane, jego toksyczność w przypadku przedawkowania i potrzebę monitorowania poziomu we krwi. Metody
Populacja pacjentów i kryteria włączenia i wyłączenia
Procedury związane z pisemną świadomą zgodą i monitorowaniem zostały opisane gdzie indziej .4,6 Wszyscy autorzy mieli istotne role w realizacji i nadzorze studiów, przeglądzie danych i opracowaniu rękopisu. Lekarstwa zostały dostarczone do badania bez żadnych kosztów przez Bristol-Myers Squibb, Forest Pharmaceuticals, GlaxoSmithKline, King Pharmaceuticals, Organon, Pfizer i Wyeth-Ayerst Laboratories; w przeciwnym razie firmy te nie odgrywały żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu danych, analizie danych lub przygotowywaniu manuskryptu.
Projekt badania
Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do otrzymania jednego z dwóch leków wspomagających (bupropion o przedłużonym uwalnianiu lub buspiron) o wartości 6,12 w stosunku 1: 1, podzielonych na straty zgodnie z akceptowalnością leczenia i ośrodkiem regionalnym. Pacjenci, którzy nie mieli remisji lub byli nietolerowani samym citalopramem, kwalifikowali się do tego badania, o ile zaakceptowali opcje leczenia, które obejmowały wzmocnienie bupropionem o przedłużonym uwalnianiu lub buspironem. Podczas badania dawka citalopramu była utrzymywana na stałym poziomie (ale można ją było zmniejszyć, gdyby wystąpiły działania niepożądane). Początkowa dawka bupropionu o przedłużonym uwalnianiu wynosiła 200 mg na dobę w tygodniach i 2, zwiększając się do 300 mg na dzień do 4. tygodnia i do 400 mg na dobę (ostatnia dawka) w 6. tygodniu. Początkowa dawka buspironu wynosiła 15 mg na dobę w 1. tygodniu, zwiększając do 30 mg na dzień w 2. tygodniu, a następnie do 45 mg na dzień w tygodniach od 3 do 5, z końcową, maksymalną dawką 60 mg na dzień w tygodniu 6. Oba leki były przyjmowane dwa razy codziennie.
Traktowanie protokołu
Cel leczenia augmentacyjnego został zdefiniowany a priori jako remisja objawów – określona jako wynik 5 lub mniej w 16-punktowej Szybkiej Inwentaryzacji Symptomatologii Depresyjnej, ocenianej przez klinicystę (QIDS-C-16), która ocenia podstawowe objawy ciężkiej depresji i której wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 27, przy czym wyższe wyniki wskazują na większą nasilenie objawów. Wizyty w poradni były zalecane na początku badania oraz w 2, 4, 6, 9 i 12 tygodniu. Pacjenci z co najmniej odpowiedzią (zdefiniowaną jako zmniejszenie o 50 procent lub więcej w wyjściowym całkowitym wyniku w skali QIDS-C-16 po 12 tygodniach) i dopuszczalny poziom tolerancji może zostać poddany leczeniu przez kolejne 2 tygodnie w celu ustalenia, czy remisja nastąpi z dodatkowym czasem.
Pacjenci mogli opuścić badanie przed upływem 12 tygodni, jeśli wystąpiły nietolerowane działania niepożądane, jeśli remisja utrzymująca się przez co najmniej 2 tygodnie, a najlepiej 4 tygodnie, wystąpiła przed 12 tygodniem (np. Pacjenci, u których remisja wystąpiła przed 4 tygodniem i pozostali w remisji do tygodnia 6 lub 9 może przejść do obserwacji) lub jeśli istotne objawy (określone przez całkowity wynik QIDS-C-16 wynoszący 9 lub więcej) były nadal obecne po 9 tygodniach przy maksymalnie tolerowanych dawkach
[patrz też: szpital górniczy sosnowiec poradnie, dermatolog od włosów warszawa, leczenie w czechach ]
[podobne: piperine forte skład, oregasept h97, tantum verde ulotka ]